Written by

Tags: argentinie | belo horizone | brazil | brazilië | busreizen | churrasco | ciudad del este | curitiba | drielandenpunt | elektronica | foz do iguaçu | garganta do diabo | gewapend | grens | itaipu | Minas Gerais | moskee | paraguay | parana | park | puerto iguassu | waterkracthcentrale | watervallen

Nederlander in Brazilië (07)

JUN 2005 (I): Curitiba en Paraguay

Fotogalerij 'Nederlander in Brazilië'

Complete artikelenserie: zie onder

Kleurrijke zonsondergang in Curitiba

Begin

Juni 2005 was een beslissende maand voor mij. Een maand vol avontuur, met veel veranderingen, die hun vervolg hadden in de eropvolgende maanden. Deze maand was ook het einde van mijn verblijf bij de familie van Myra, mijn zes maanden in hun huis zaten er op. Ik had de keus tussen het verlaten van Brazilië en mijn verblijf in het land verlengen. Ik was nog niet klaar met het proefschrift, ik had er meer tijd voor nodig. Enkele professoren binnen de universiteit hadden grote interesse in mijn kennis en ervaring en wilden mij in hun team opnemen. Prof. George, uit de staat Texas, had mij zelfs een betrekking aangeboden als microscopist. Het was een zeer bescheiden begin, maar een werkelijk begin.

Winterse ochtendmist in São Paulo

Verzameling

Het is niet eenvoudig om aan de vereiste documenten te komen, ook niet in Brazilië. Mijn Nederlandse documenten moesten vertaald worden in het Portugees, door een beëdigd vertaler. Ik vond deze vertaler, gelukkig was het niet al te duur om al mijn documenten te laten vertalen. Ik weet zeker dat ik in Nederland een veelvoud kwijt zou zijn voor hetzelfde resultaat. Gaandeweg groeide mijn verzameling documenten. Ik verkreeg mijn Braziliaans sofinummer, mijn Braziliaanse bankrekening. Pas dan zou ik een contract kunnen krijgen.

De moskee in het centrum van Curitiba

Curitiba

Ik ging op uitnodiging naar Curitiba, waar ik een dagje verbleef. Die herfstdag was het zonnig en aangenaam, ik genoot van de stadstoer die mijn vrienden voor mij maakte. Ik bezocht een vriendin van deze vrienden in een kraamkliniek, de eerste keer dat ik een Braziliaans ziekenhuis betrad. Ik stapte die dag ook voor het eerst een moskee binnen, ik kon toen niet vermoeden dat ik drie jaar later nogmaals voet zou zetten in dit islamitisch gebedshuis. De toer werd gevolgd door een churrasco in een restaurant. Een van de vrienden was goed bevriend met de eigenaar, garantie voor een goede zitplaats en een uitstekende service. De obers liepen af en aan met spiezen van ruim een meter hoog met grote hompen geroosterd vlees. Op jouw teken fileren ze een stuk voor je af. Mijn verblijf in Curitiba werd afgesloten met een uurtje in een van de gezellige barretjes in het centrum.

Een rommelig straatbeeld in het Paraguayaanse Ciudad del Este

Ciudad del Este

In de avond vertrok ik met de bus het drielandenpunt van Brazilië, Argentinië en Paraguay, naar Foz do Iguaçu. De busrit vergde tien uur, ik arriveerde er in de ochtend. Vanuit het busstation liep ik in de richting van de grens met Paraguay en stak de brug over, samen met honderden medevoetgangers die blijkbaar deze oversteek dagelijks maken. Ik liet mijn paspoort afstempelen en ik mocht zonder problemen het land in. De grensstad heet Ciudad del Este, de stad van het oosten. Deze stad heeft de reputatie het centrum van de commercie te zijn. De enorme hoeveelheden elektronica, merkkleding en merkschoeisel zijn moeilijk voor te stellen. De smalle straten werden verder versmald door de talloze kraampjes met elektronica. Ik werd voortdurend aangeklampt om hun koopwaar van dichterbij te bewonderen.

Grote shoppings met alle gemakken voor bevriende en
kooplustige noorderburen

Gewapend

Ik ging op zoek naar een hotel, want ik zou er de nacht doorbrengen. Het was niet moeilijk een goedkoop hotel te vinden. De lobbymedewerker sprak gelukkig Engels, ook al was diens niveau niet bijster hoog. Hakkelend en struikelend en letterlijk buigend legde de arme drommel alles uit, en leidde mij naar mijn kamer. Deze was niet erg groot, maar wel schoon. Ik nam een verfrissende douche en ging de stad weer in, gewapend met mijn camera. Ik was niet de enige die gewapend was, blijkens de vele stoere mannen met een harde blik die hun vuurwapen in de hand dan wel in het holster hadden. Een rondwandeling door de stad leert je niet alleen de stad zelf kennen, maar ook de diverse typen vuurwapens.

Gewapende beveiligers, paraat om in actie
te komen

Controles

Ik kwam niet in Paraguay voor de elektronica, maar om iets van dit buurland te zien. Toch kon ik de verleiding niet weerstaan om de elektronicawinkeltjes door te snuffelen, en ik kocht enkele accesoires voor mijn laptop. Zo bemachtigde ik een minimuis voor slechts drie euro, een camera voor tien euro en een koptelefoon voor vier euro. Het was maar goed dat ik niet te veel inkocht, aangezien op de terugweg in Brazilië tweemaal een controle door de douane werd uitgevoerd. Alle bagage werd nauwkeurig nagezien of er geen illegale elektronica erbij zat. Ik had het geluk dat ik het paspoort van mijn meegebrachte laptop kon laten zien.

Lopend Brazilië weer in