Written by

Tags: belo horizonte | boate | brazil | brazilië | camburi | convento da penha | espirito santo | harry potter | iemanja | jardim paulista | kerst | kerstmis | Rio de Janeiro | rua augusta | Sao Paulo | shopping iguatemi | strand | vila velha | viroria

Nederlander in Brazilië (14)

DEC 2005: Reizen met 2 Claudia´s door 4 Deelstaten

Fotogalerij 'Nederlander in Brazilië'

Complete artikelenserie: zie onder

Ervaringen van een Nederlander woonachtig in Belo Horizonte, sinds december 2004, opgetekend van maand tot maand.

Oktober 2005: Reizen met twee vriendinnen met dezelfde naam, door de staten van Minas Gerais, Espírito Santo, Rio de Janeiro en São Paulo.



Belo Horizonte: Mineirinho en Mineirão

Bewogen jaar

Op veertien december had ik mijn eerste jaar in Belo Horizonte afgerond. Ik kon terugkijken op een bewogen jaar, met drie verhuizingen, mijn verblijf in een vreemd land, met een voor mij nog lastige taal. Het was ook een jaar waarin veel vriendschappen werden gesloten, veel van deze vriendschappen zijn ten tijde van dit schrijven - april 2009 - nog altijd in stand gebleven. Het was een boeiend tropenjaar, waarbij ik niet alleen kennis maakte met de tropische seizoenen, maar ook met de Braziliaanse cultuur in al haar facetten. Mijn aangeleerd vermogen tot observeren heeft tot veel verrassende persoonlijke indrukken geresulteerd, en hieruit kan ik slechts concluderen dat de culturele verschillen tussen Nederland en Brazilië een aantal factoren groter is dan ik tevoren had kunnen vermoeden. Het zijn ook de kleine details, die het grote verschil kunnen maken tussen het begrepen worden en het creëren van misverstanden.

Vila Velha op een regenachtige dag

Vila Velha

In de vorige aflevering verhaalde ik reeds over Claudia, de eerste Braziliaanse waarmee ik in contact kwam. Ik ontmoette haar vorige maand in Belo Horizonte. Ik zou met haar naar Vilha Velha gaan, maar haar moeder werd ziek. Ik moest wat meer geduld hebben. En mijn geduld werd beloond. Claudia nodigde mij uit om haar verjaardag in Vilha Velha te vieren, samen met haar jongere zus en tante. Vila Velha is een historische stad vlakbij Vitória, de hoofdstad van de kleine deelstaat Espírito Santo. Ik verkoos om overdag te reizen, zodat ik onderweg het landschapsschoon van het bergachtige oosten van Minas Gerais zou kunnen bewonderen. En bergachtig is het. De bus volgde de meanderende wegen langs de berghellingen, zodat de reis niet erg opschoot. De afstand van een kleine zeshonderd kilometer werd in negen uur afgelegd. Claudia en haar tante wachtten mij op in het kleine busstation van Vila Velha. Het was een hartelijk weerzien.

Louis Vuitton en Dior in Rua Augusta, São Paulo

Harry Potter

Claudia was jarig de volgende dag. We zouden samen naar de Convento da Penha gaan, het klooster op de hoge heuveltop, vanwaar je uitzicht hebt over zowel Vilha Velha als over het naburige Vitória, bij helder weer. Helaas werkte het weer niet bepaald mee, het was een grauwe en regenachtige decemberdag, het was zelfs iets aan de frisse kant, voor de tijd van het jaar. We namen de bus naar de top en bewonderden het klooster en haar inhoud. Krap twee jaar later zou ik overigens nogmaals de Convento bezoeken, en die keer met zonnig en helder weer. Bij wijze van verjaardagscadeau bood ik Claudia en haar zus en tante aan om de nieuwste film van Harry Potter te gaan zien in de bios, die in de shopping center was gevestigd. De film was in het Portugees, maar gelukkig kende ik het verhaal al, zodat ik niet de draad kwijtraakte tijdens de film.

Kerstdecor in Shopping Iguatemi, São Paulo

Apart Hotel

Claudia had de volgende dag een geweldige verrassing voor me. Of ik met haar naar São Paulo zou willen reizen, met de bus, om een goede vriendin van haar op te zoeken. De busroute loopt via de stad Rio de Janeiro, zodat ik voor het eerst in de deelstaat en vlakbij de stad Rio de Janeiro kwam. Ik kon toen nog niet vermoeden dat ik deze stad later maar liefst zevenmaal zou gaan bezoeken. De busrit vergde maar liefst veertien uur. We brachten de nacht slapend door in de rijdende bus. We moesten vervolgens een korte afstand met de metro in São Paulo, om te arriveren in de sjieke wijk Jardim São Paulo. Daar had Diana, de goede vriendin van Claudia, een luxueus appartement gehuurd, in een apart hotel, zoals deze complexen hier worden genoemd. Je woont er zelfstandig, met de service van het hotel, waaronder de beveiliging en de reguliere schoonmaak.

Rua Augusta

Diana is een aantal jaren fotomodel geweest, ik mocht haar portfolio´s bewonderen. Diana woonde en werkte in het appartement als vertegenwoordigster van haarverzorgingsproducten. Samen met haar collega, met wie ze het appartement deelde, reisde geregeld kriskras door de regio om haar klanten te bezoeken. Diana is een spontane flapuit, en een geluk voor mij was dat ze ook Engels sprak, zij het minder goed dan Claudia. Met de drie dames maakte ik kennis met de chique winkelstraten, waaronder Rua Augusta, waar namen als Dior, Louis Vuitton en Cartier je tegemoet schreeuwden. De ene winkel nog luxer dan de andere. Dit is het andere Brazilië, een Brazilië die ik in Belo Horizonte nog niet was tegengekomen. En dat te bedenken dat de armtierige sloppenwijken op slechts enkele kilometers van deze luxe zijn te vinden.

Een opvallende muurtekst in São Paulo

Boate

Ik maakte ook kennis met een van de grootste en meest luxe shoppings van de stad: Shopping Iguatemi. Later zou ik shoppings met dezelfde naam bezoeken in het zuidelijke Florianópolis en in het noordelijke Maceió. De shopping was omgetoverd in een enorm kerstdecor met veel Amerikaanse elementen. Ik kon me goed voorstellen dat Amerikaanse toeristen zich even in hun eigen land zouden wanen. Diezelfde avond maakte ik kennis met het Paulistaanse nachtleven. Ik bezocht met de drie dames een boate -nachtclub - waarbij ik een fors bedrag moest neertellen voor de entree. De dames mochten voor niks naar binnen. Claudia en ik waren nog vermoeid van de reis en dat voelden we ook in onze benen. Toch hielden we het vol om tot een uur of vijf op de vloer te blijven.

Een aangespoelde kokosnoot op Praia da Itapoã, Vila Velha

Halsoverkop

Onze derde dag brachten we in alle rust door, want ook hier regende het licht. We bezochten nogmaals de winkelstraten, voordat we aan het eind van de middag terug zouden reizen naar Vila Velha. Diana nam hartelijk afscheid van ons en we spraken af elkaar een week later weer te zien, in Belo Horizonte, waar ze haar klanten moest bezoeken. We vervoerden enkele spullen van Diana naar Vila Velha, waaronder een televisie. De terugreis verliep voorspoedig, en er wachtte een verrassing voor ons. Claudia moest halsoverkop naar het noorden, maar Macapá, zodat ze geen tijd meer had om met mij nog meer dagen door te brengen. Diezelfde avond reisde ik terug naar Belo Horizonte. Ik had in enkele dagen meer dan vijfenveertig uur met de bus afgelegd.

Een avestruz in een condomínio in Belo Horizonte

Claudia en Claudia

En inderdaad, twee dagen later ontmoette ik Diana weer, in Belo Horizonte. Ik maakte hierbij ook kennis met een andere Claudia, een jeugdvriendin van Diana. Diana maakte niet veel later een afspraak met mij om koffie te drinken in het shopping center. Haar Engels was gelukkig voldoende verstaanbaar voor me. Claudia en ik wisselden telefoonnummers uit, en dat resulteerde in haar uitnodiging om Kerst met haar familie door te brengen. Ik had al kennisgemaakt met haar dochtertje van acht en haar moeder, ik maakte kennis met de rest van de familie. Ze komen oorspronkelijk uit Itabira, de geboortestad van dichter des vaderlands Carlos Drummond de Andrade. Ik bleef bij de familie overnachten en ik kreeg de uitnodiging om met Claudia, haar dochter en moeder naar Vitória te reizen, om daar de jaarwisseling door te brengen. En daar zouden we te gast zijn bij... Diana, die daar haar familie heeft wonen.

Pastéis van bladerdeeg, gevuld met Minas-kaas

Espírito Santo

Daags voor oudjaar reisde ik met Claudia, haar moeder, oma en dochter naar Espírito Santo. Een busreis van negen uur door het bergachtige gebied van Minas Gerais en Espírito Santo. Het uitzicht was prachtig, vooral wanneer de bus over de berghellingen reed, met soms zeer verraderlijke bochten. Hoge, beboste bergen, uitgestrekte groene weiden, schijnbaar eindeloze dieptes. De snelweg was gelukkig in een goed onderhouden staat, het is goed voor te stellen dat een minder onderhouden weg tijdens tropische regenbuien letterlijk levensgevaarlijk is. Gelukkig hebben de buschauffeurs ruime ervaring en weten zij hun passagiers veilig naar de plek van bestemming te loodsen. De busdiensten hebben dagelijks duizenden bussen op de Braziliaanse wegen rijden, en gelukkig vinden er relatief weinig ernstige ongelukken plaats. In de avond arriveerden we in Vitória.

Het strand van Praia da Costa, Vila Velha

Aftellen

In Vitória werden we door Diana en haar vriend Sidney opgewacht, waarna we naar haar appartement werden gebracht. Haar appartement ligt aan de kustlijn en biedt een schitterend uitzicht op een deel van de haven en het eiland ‘Ilha do Boi'. In de avond werden we meegesleept naar een forróavond, waar mij de eerste beginselen van deze sensuele dans werden bijgebracht, met Claudia als mijn persoonlijke instructrice. Het is beslist geen gemakkelijke dans, zeker niet voor ons houterige Europeanen. Gelukkig kon Claudia voldoende geduld met mij opbrengen. De laatste dag van het jaar brachten we door op het strand van Itapoã, in het naburige Vila Velha. En daar was ik slechts drie weken eerder nog geweest, toen nog met de andere Claudia. Het was een waar genot om de laaste dag op het strand uit te luiden. Zowel overdag in de heerlijk warme zon en in het aangename zeewater, als 's avonds op het strand van Camburi, om Oud en Nieuw te vieren. Gekleed in het wit, met ieder een roos in de hand, en met de fles champagne gereed om ontkurkt te worden, telden wij de laatste momenten van 2005 af....

Een rozenoffer voor Iemanjá, op het strand van Camburi, Vitória

Detail van een van de Claudia´s in dit verhaal

Overzicht van de reizen gemaakt in december 2006.